زندگی در خویشتن

در جستجويِ سنجشِ سرمایه فرهنگی

دکترحیدر جانعلیزاده چوب بستی - دکتر غلامرضا خوش فر - مهدي سپهر

چکیده

فرهنگ محتواي کانونی روابط اجتماعی و مبین شیوه يِ زندگیِ واحد هاي اجتماعی است. ابعاد ذهنی و عینی فرهنگ می تواند منابع تسهیل کننده نحوه احساس، اندیشه و عمل (سرمایه فرهنگی ) به حساب آیند  . مطالعه ي این نوع سرمایه و نقش آن در ابعاد مختلف زندگی انسان و عاملان اجتماعی به طور روزافزونی در حال گسترش است. عرصه ي تعلیم و تربیت بیش از دیگر حوزه هاي دانشگاهی شاهد بررسی هاي نظري و تحقیقاتی این مفهوم بوده است. اما بندرت می توان مطالعاتی را یافت که به طور مستقل و جامع به سنجش این مفهوم مبادرت نموده باشند. این خلأ در عرصه ي علمی دانشگاهی ایران بیشتر احساس می شود. این مقاله از طریق بررسی نظریه سرمایه فرهنگی و مرور نحوه ي مفهوم سازي و عملیاتی نمودن سرمایه فرهنگی در پژوهش هاي موجود و قابل دسترس سعی نموده است مدلی را براي سنجش این مفهوم جستجو و ترسیم نماید.

واژه هاي کلیدي: سنجش سرمایه فرهنگی؛ ابعاد عینی و ذهنی فرهنگ؛ مدل بازتولید فرهنگی بوردیو؛ مدل تحرك فرهنگی دیمجیو

 فصلنامه انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات سال ششم/ شماره 20 /پاییز 1389